இவங்களைக் கொல்ல உனக்கு யார் சொன்னாங்க?
இவர்கள் இந்திய வீரர்கள்.
என் உத்தரவு இல்லாமல் எதையும் செய்யாதே!
உன்னைத்தான்! இது என்ன?
பேரா? என் பேரு சோதி. சுரீந்தர் சோதி. என் பேரு, என் பேரு.
நீ இந்தியனா? காஞ்சி-சான்?
ஆமா, இந்தியன். காஞ்சி-சான் இல்ல. இல்ல.
ஜப்பானுக்கு, டோஜோ. இந்தியாவுக்கு, காஞ்சி. உனக்கு திரு காஞ்சியை தெரியுமா?
காஞ்சி-சான் அப்படினா என்னது?
உனக்கு திரு காஞ்சியை தெரியுமா?
இல்ல, காஞ்சி-சான் இல்ல! காஞ்சி-சான் இல்ல!
ஆமாம்! காஞ்சி-சான்! காஞ்சி-சான்!
ஹே!
எனக்கு மொழி பெயர்ப்பு செய் அவங்களுக்கு திரு காஞ்சியை தெரியுமான்னு கேள்.
காஞ்சி-சான் அப்டின்னா காந்திஜி.
காந்திஜி பிரிட்டிஷ்க்கு எதிரா போராடுறார், அதனால் ஜாப்பனீஸ் அவரை நட்பா நினைக்குறாங்க.
ஆனா உங்களை பிரிட்டிஷோட அடிமைங்கன்னு சொல்றாங்க.
காஞ்சி-சான். காஞ்சி-சான்.
காஞ்சி-சான், காஞ்சி-சான்.
- காஞ்சி-சான். - காஞ்சி-சான்.
நாம எல்லாருமே காஞ்சி-சான். காஞ்சி-சான்.
நான் காந்திஜியை நேர்லையே சந்திச்சேன்.
அவர்கிட்ட சொல்லுங்க.
நான் காந்திஜியை சந்திச்சிருக்கேன். காஞ்சி-சான்.
நிறைய தடவை. தனிப்பட்ட முறைல. ஹலோ, ஹலோ, காஞ்சி-சான். ஹலோ.
நீ காஞ்சி-சானை சந்திச்சியா?
அவரை நான் ஒருமுறை பார்த்திருக்கேன்.
எல்லாம் ஒண்ணுதான்.
ஜப்பானியனுக்கு தெரியவா போகுது?
தி ஃபோர்கோட்டேன் ஆர்மி
இரண்டாம் உலகப் போரில் இந்தியாவின் பங்கு பற்றி நிறைய பேருக்குத் தெரியாது.
இந்தியா அப்போது சுதந்திரமான நாடு அல்ல.
எனவே இந்தியர்கள் பிரிட்டிஷ் ராணுவத்தில் சேர்ந்து
ஜெர்மனிக்கும் ஜப்பானுக்கும் எதிராக போரிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.
அந்த சமயத்தில் மிகப் பெரிய தன்னார்வ ராணுவமாக இருந்த,
பிரிட்டிஷ் இந்திய ராணுவத்தின் 60,000 இந்திய வீரர்கள் சிங்கப்பூரில் இருந்தனர்.
திடீர் திருப்பங்களால்,
1942இல் ஜப்பானியர் சிங்கப்பூரை வென்றதாக அறிவித்த போது,
பிரிட்டனின் பிரதமர் வின்ஸ்டன் சர்ச்சில்,
அதை பிரிட்டன் ராணுவத்தின் வரலாற்றில் மிக மோசமான தோல்வி என்றார்.
30,000 பிரிட்டிஷ் மற்றும் ஆஸ்திரேலிய ராணுவ வீரர்களோடு,
60,000 இந்திய வீரர்களும் கைதானார்கள்.
பிப்ரவரி 16, 1942
முட்டாள்கள்.
இன்னிக்கு நம்ம உயிர் போச்சுன்னு நினைச்சேன்.
ஆனா, காஞ்சி-சான் நம்மை காப்பாத்திட்டாரு.
இப்ப நிச்சயம் காந்திஜியை சந்திச்சே தீருவேன்.
சொல்லப் போனா, அவர் கால்ல விழுந்துடுவேன்.
"காந்திஜி, உங்களுக்கு என்னை தெரியாது, ஆனா என்னை காப்பாத்தினீங்க" னு சொல்லுவேன்.
அப்போ, ஒரு வாள் பிடிச்ச ஜாப்பனீஸ் உன்னை காந்திஜி தொண்டரா மாத்திட்டான்.
கேளுங்க! நாளை எல்லா இந்திய வீரர்களையும் சிங்கப்பூருக்கு கூட்டிட்டுப் போறாங்க.
மாயா!
தம்பி, பொண்ணை விட கேமிரா பெரிசா இருக்கே.
பாவி! நாசமா போறவனே...
மாயா!
இங்கே என்ன பண்ணிக்கிட்டு இருக்கே?
ஆமாம், நானும் அப்படித்தான், நினைச்சேன்.
வின்னி, இது.
அப்பா, இந்த இந்திய வீரர்களை எங்கே கூட்டிப் போறாங்கன்னு தெரியுமா?
இவங்கள ஜாப்பனீஸ் கைதி முகாம்கள்-ல போடுவாங்க.
அப்போ, யாரும் இந்தியாவுக்கு திரும்ப மாட்டாங்களா?
அவங்க யாரும் இந்தியாவுக்கு போக மாட்டாங்கன்னு தோணுது.
- அப்பா, அது லியு அங்கிள். - ஹே, மாயா, அங்கே போகாதே, வேண்டாம்.
ஏன்?
போகாதே, குழந்தை.
வேணாம்! யாராவது, ப்ளீஸ்! வேணாம்! ப்ளீஸ்! வேணாம், அப்பா! அப்பா!
வெளியில் என்ன நடக்குது?
வெளியே போகாதேம்மா.
ஆபத்தான நிலை. வெளியே லியுவை அடிக்கறாங்க.
பாவம் அவர்.
மாயா, நாம் ஜாக்கிரதையா இருக்கணும்.
இந்தியர்களை ஜாப்பனீஸ் எப்படி நடத்துவாங்கனு நமக்குத் தெரியாது.
நீ வெளியே போகக்கூடாது, மாயா.
உனக்கு ஃபோட்டோ எடுக்க பிடிக்கும் தானே? அப்போ நம்ம ஸ்டூடியோவை நடத்தேன்.
இதையெல்லாம் எதுக்கு நீ செய்யணும்?
அம்மா, ப்ளீஸ். உன்னை மாதிரி இதை கண்டுக்காம இருக்க முடியாது.
அப்போ அதைக் கத்துக்கோ!
அவளை இப்படி நடத்தாதே.
அவளுக்கு வெறும் 19 வயசுதான்.
அவ வெளில போறப்போ எல்லாம், எனக்கு மனசு பதறுது.
ஃபாரர் பார்க், சிங்கப்பூர் பிப்ரவரி 17, 1942
கேடுகெட்ட நாய்கள். முழு ராணுவத்தையும் இங்கே வரவழைச்சிருக்காங்க.
50,000 பேராவது இங்க இருப்பாங்க.
ஆனா எதுக்கு?
எல்லா இந்திய அதிகாரிகளும் வீரர்களும்
இனி ஜப்பானியரின் கட்டுப்பாட்டுக்குக் கீழ் வருவார்கள்.
உன் இஷ்டத்துக்கு கைமாத்தி விட, எங்களை என்ன ஆடு மாடுன்னு நெனச்சியா?
இது நடக்காது! நாங்க என்ன பைத்தியம்னு நினைச்சீங்களா?
உங்களை கைதிகளாக இல்ல, எங்க நண்பர்களாக நினைச்சுக்கோங்க.
அப்போ, இந்தியா விடுதலை ஆக ஜப்பான் விரும்புது
இந்தியாவை விடுதலை செய்யக்கூடிய ராணுவத்தை உருவாக்க உதவுது.
சோதி, சார், சோதி, சார், என்ன சொல்ல வராங்க?
இந்தியா விடுதலை ஆக ஜப்பான் விரும்புதுன்னு சொல்றாங்க.
- என்ன? - என்ன?
என்ன?
நான் கேப்டன் மோகன் சிங்.
நான் இந்தியன் நேஷனல் ஆர்மியின் கமாண்டிங் ஆஃபீசர்.
நீங்க கேட்டது சரிதான்.
தி இந்தியன் நேஷனல் ஆர்மி.
இந்த ராணுவம் இந்திய விடுதலைக்காக போராடும்.
தலைமுறைகளாக, இந்திய வீரர்கள் பிரிட்டிஷ் அரசுக்காக
போராடி உயிரை தியாகம் பண்ணியிருக்காங்க.
ஆனால் இனிமே இந்திய வீரர்கள் இங்கிலாந்துக்காக போராட மாட்டாங்க.
நாம இந்தியாவுக்காக மட்டுந்தான் போராடுவோம்.
நாம் இந்தியாவுக்காகவும் அதன் விடுதலைக்காக மட்டுமே இறப்போம்!
நாம் போராடுவோம்! நாம் போராடுவோம்!
ஹே, என்ன உளறிக்கிட்டு இருக்கீங்க?
உங்களுக்கு என்ன மூளை குழம்பி போச்சா? நம்மை ஜப்பானியர் பயன்படுத்த பாக்குறாங்க!
நம்மளை பயன்படுத்தறது அந்த கேடுகெட்ட பிரிட்டிஷ் தான்!
இப்போ நாம் நமக்காக போராடுவோம்.
நீ யாரை சுடுவே?
பிரிட்டிஷ் ஆர்மியில இருக்கற நம்ம இந்திய சகோதரர்களையா?
உங்க உயிரை தியாகம் பண்ண நீங்க தயாரா?
நாங்க தயார்!
நாம அனுபவிச்சது போதும்.
உன் குடும்பம் பல தலைமுறையா பிரிட்டிஷுக்கு அடிமையா இருந்தது
நீயும் அடிமைதான், பாவி!
நான் பிரிட்டிஷ் வீட்டு நாய்-னா, நீ ஜாப்பனீஸோட நாய்.
போதும்! வாயை மூடு! வாயை மூடு!
உள்சண்டை போடுறதை நிறுத்துங்கப்பா!
இப்போ நமக்கு வேற என்ன தான் வழி இருக்கு?
நாம் இந்தியன் நேஷனல் ஆர்மியில் சேர மாட்டோம்னு சொன்னா,
நம்மை ஏதாவது ஜெயில்ல இந்த ஜாப்பனீஸ் போடுவாங்க!
அங்க போய் மட்டும் மாட்டுனோம், அப்புறம் உயிரோட திரும்பி வரவே முடியாது!
சோதி சர், இப்போ எங்களை நீங்க தான் வழிநடத்தணும்.
என்ன செய்றதுன்னு தெரியலை. எது சரி, அதோடு நாங்க என்ன தான் செய்வது?
- நீங்க தயாரா? - நாங்க தயார்!
சொல்லுங்க, நீங்க தயாரா?
நாட்டுக்காக உங்க உயிரை தியாகம் செய்ய நீங்க தயாரா?
நீங்க தயாரா?
அன்னிக்கி ராத்திரி யாரும் தூங்கல.
எப்படி தூங்குவோம்?
எங்க மனசுல போராட்டமே நடந்துச்சு.
எது சரி? எது தவறு?
விசுவாசம்னா என்ன?
துரோகம்னா என்ன?
யாருக்காக போராடுறோம்?
சிலர் சீக்கிரமே மனசை மாத்திக்கிட்டு அடுத்த நாளே
இந்தியன் நேஷனல் ஆர்மியில சேர்ந்துட்டாங்க.
நீங்களும் சேர்ந்தீங்களா?
இல்ல.
எப்படி வாழ்க்கை முழுக்க வளர்ப்பையும்
வருஷ கணக்கில் எடுத்த பயிற்சியையும் ஒரு ராத்திரியில மறந்துட முடியுமா?
இன்னிக்கி காலை, ஏறக்குறைய 35,000 பேர் சேர்ந்துட்டாங்கன்னு கேள்விப்பட்டேன்.
நாம பெருமையோட போட்ட யூனிஃபார்மை போட்டவங்களை எப்படி சுடறது?
போன மூணு தலைமுறைகளா...
போன மூணு தலைமுறைகளா, என் குடும்பத்து ஆண்கள் பிரிட்டிஷ் ஆர்மில இருந்தாங்க.
என் தாத்தா, என் அப்பா, நான்.
நான் என் தாத்தாவுக்கும் பதில் சொல்லியாகணும்.
நான் ஒரு தப்பான முடிவெடுத்தா, எப்படி க்யான் சிங் சோதி முகத்தில முழிக்கறது?
சின்ன வயசுலேர்ந்து இதை கேக்குறேன், சார்.
"பிரிட்டிஷ் சாம்ராஜ்யத்தின் காவல் நமக்கு என்றும் இருக்கட்டும்."
ஆனா தங்களை காப்பாத்திக்க நம்மை பயன்படுத்துறாங்க.
தங்களை காப்பாத்திக்க, நம்மை ஜப்பானியரிடம் கை கழுவிட்டாங்க.
அவங்களோட எதிரி நம் எதிரி.
அப்போ நம்ம நண்பன் யாரு?
உங்களுக்கு அறிவுரை சொல்ல வரலை, சார்.
நீங்க படிச்சவர், அரசியல் தெரிஞ்சவர்.
ஆனா நான் என் மனசு சொல்றதை கேட்பேன்.
நம்ம எதிரி யாரு, யாருக்காக நம்ம உயிரை குடுக்கணும்னு
நம்ம மனசுக்கு தெரியும்.
ஒரு வீரன் சாவுக்கு பயப்படவே மாட்டான், டோகாஸ்.
ஆனா உயிர்த்தியாகம் செய்யும் காரணம் தெளிவா இருக்கணும்.
இப்போ நம்மளோட காரணம் என்ன?
உயிருடன் இருப்பதா இருக்கலாம்.
துரோகி! பாவிங்க!
மகாபாவி!
எங்களை ஏன் துரோகின்னு சொல்றே?
நாங்க ஜப்பானியர்களோட இல்லன்னு உனக்கு தெரியலையா?
ஜப்பானியர் இந்தியர்களுக்கு உதவுவாங்கன்னு நினைக்கிறியா?
முட்டாள்க்கூட்டம்! அவங்க உங்களை கூலியாத்தான் வெச்சுப்பாங்க.
நீங்க எங்களை நண்பர்களாவா நடத்தினீங்க?
உப்பை தின்னுட்டு துரோகம் பண்றீங்க! பாவிகளா!
மேஜர்!
உங்க நாட்டுக்கு நாங்க வந்து சூரையாடலையே.
ஆனா போன 200 வருஷமா, நீங்க இந்தியாவை சுரண்டி தின்னீங்கன்னு நல்லாவே தெரியும்.
என் நாட்டை விட்டு உங்க நாட்டுக்கு போற நேரமாச்சு, மேஜர்!
கர்னல், உங்களுக்கு இது பிடிக்கும்.
தி ஷோனன் டைம்ஸ்
நேத்து ராத்திரி இந்த ஃபோட்டோ இன்டெர்னெட்ல கிடைச்சுது.
இந்த ஃபோட்டோவை இதுக்கு முன்னாடி பார்த்திருப்பீங்களே.
இது நீங்கதானே?
ஆயிரக்கணக்கான வீரர்கள் போர்க்கைதிகளாக பிடிக்கப் பட்டனர்
இதபத்தி ஏதாவது சொல்லுங்க.
இந்த தருணம் ஞாபகம் இருக்கா?
இதை எடுத்ததும் அதே ஃபோட்டோக்ராஃபர்.
மாயா ஸ்ரீனிவாசன்.
அவங்களைத் தெரியுமா?
மார்ச் 2, 1942
நாங்க ஐஎன்ஏவில் சேர்ந்த பிறகு அன்னிக்கி தான் எங்க முதல் விடுமுறை தினம்.
பல காலம் கழிச்சு, நாங்க ஊர்சுத்த அனுமதி கிடைச்சுது.
ஹே... அது அவள்தான்.
யார்?
பெரிய கேமிரா வெச்சிருந்த பொண்ணு.
- நிஜமாவா? - ஆமாம்.
- போகலாம் வா. - உனக்கு என்ன பைத்தியமா?
- வா, நம்ம படத்தை கேப்போம். - உனக்கு மூளை குழம்பிடுச்சா?
ஹே, வாப்பா, நண்பா, வா.
ஹலோ.
உங்களுக்கு ஒரு போட்டோ வேணுமா?
ஆமாம்.
இல்ல. எங்களை போட்டோ எடுக்க வேணாம்.
ஒரு பிரதிக்காக வந்தோம். அன்னிக்கே நீங்க எங்க போட்டோவை எடுத்தீங்க.
போன மாசம், எங்க படையை இங்கே கூட்டிட்டு வந்தப்போ.
சர்ரண்டருக்கு அப்புறம்.
இப்போ ஞாபகம் வருதா?
ஆமா, எனக்கு அது ஞாபகம் இருக்கு,
ஆனா அன்னிக்கு ஆயிரக்கணக்கில் வீரர்கள் இருந்தாங்க.
அதோடு நான் நிறைய போட்டோஸ் எடுத்தேன்.
அதனால் உங்களோடது கண்டு பிடிக்கறது...
மன்னிக்கணும்.
பரவால்ல. நன்றி. போலாம் வா.
போகலாம்.
ஓ, நண்பா, உன்னை அவளுக்கு ஞாபகம் கூட இல்ல.
பாருங்க. இதுதானே?
ஆமாம், இதுதான்.
உங்க சல்யூட் எனக்கு அதை ஞாபகப் படுத்தினது.
இருந்தாலும் உங்க முகங்களை நினைவு வைக்க முடியல.
பாருங்க, அன்னிக்கு நீங்க அழுக்கும் புழுதியுமா இருந்தீங்க.
இன்னிக்கு, சும்மா ஜொலிக்கிறீங்க.
நன்றி.
சரி, இதுக்கு நாங்க உங்களுக்கு எவ்வளவு கொடுக்கணும்?
இல்ல, இல்ல, ஒண்ணும் வேணாம்.
- இல்ல, ப்ளீஸ். சொல்லுங்க. - வேணாம், ப்ளீஸ்.
நீங்க எங்களுக்காக எவ்வளவு செய்றீங்க. நாங்க இது கூட செய்யக் கூடாதா?
நாங்களா?
நீங்க இந்தியாவின் விடுதலைக்காக போராடப் போறீங்க.
இதை என் பரிசா நினையுங்க.
- சரி. - ஒரு நிமிஷம்.
விடுதலைக்கு போராடுவதா?
யப்பா, நீ என்னமோ காஞ்சி-சான் அளவுக்கு சொல்றா.
இல்ல, அர்ஷத்.
அவ ஒரு பெரிய விஷயம் சொல்லியிருக்கா.
நீ ஏதாவது சின்னதா, விவேகமா சொல்லு. சும்மா சிலை மாதிரி நிக்காதே.
நீங்க இந்தியரா?
- ஆமா... - அவங்க சைனீஸ்.
ஹிந்தியில் பேசுறதும், முகங்களை மறப்பதும் அவளோட பொழுதுபோக்கு.
நான் சொல்ல வந்தது, நீங்க இந்தியாவோட எந்த பகுதியை சேர்ந்தவங்க?
இல்ல, நான் சிங்கப்பூரில் வளர்ந்தேன்.
நிஜமாவா?
நான் இந்தியாவைப் பார்த்ததே இல்ல.
ஆனால் உங்களைப் போலவே, நான் மனதளவில் இந்தியன்.
மாயா.
கேப்டன் சோதி.
அர்ஷத்.
அப்போ, கேப்டன் சோதி, அர்ஷத், எனக்கு நீங்க ஒரு உதவி செய்ய முடியுமா?
நிச்சயமா. சொல்லுங்க.
உங்கள் முகாமை சில போட்டோக்கள் எடுக்க விரும்பறேன்.
அது பிரச்சனையே இல்ல. நாளைக்கு எங்க முகாமில் ஒரு பெரிய விழா இருக்கு.
நீங்க எங்க கூட சேர்ந்துக்கோங்க.
உங்களை அன்போட அழைக்கிறோம்.
- சரி. - நன்றி.
அப்போ, நாளைக்கு காலை 9:00 மணிக்கு மேடத்தை கூட்டிட்டு வந்துடு.
நிச்சயமா.
கிளம்பலாம்னு நினைக்கிறேன்.
- வரேன். - வர்றோம்.
நன்றி.
மார்ச் 3, 1942
வரேன்.
காலை வணக்கம்.
உங்க பெயரை நான் மறந்துட்டேனா இல்ல நீங்க சொல்லலையா?
உங்ககிட்ட சொன்னேனே. கேப்டன் சோதி.
கேப்டன் உங்க முதல் பெயரா இருக்காது.
சுரீந்தர். சுரீந்தர் சோதி.
திரு. சுரீந்தர், நீங்க என்னை மூணு மணி நேரத்துல வீட்டுல விட்டுடறீங்களா?
இல்லேன்னா, என் அம்மா என்னை போர்க்கைதி போல வீட்ல பூட்டி வெப்பாங்க.
ஏன்?
ஜப்பானிய ராணுவம் என்னைத் தேடிதான் சிங்கப்பூர் வந்ததுன்னு அவங்க நினைப்பு.
அவங்க என்னை பார்த்த உடனே குண்டு வீச தொடங்குவாங்களாம்.
இல்லே பெண்ணா இருந்தாலும், ஆண்கள் உலகத்தில்
நுழைஞ்சதுக்கு என்னை சுட்டுடுவாங்களாம்.
ஓ, கடவுளே. அப்படீன்னா நீங்க வீட்டை விட்டே வெளியில் வரவே கூடாது.
நன்றி.
தயவு செய்து மேலே பார்க்காதீங்க.
உங்கம்மா சொல்றது ஒருவேளை சரியா இருக்கலாம்.
நீங்க வீட்டை விட்டு வெளியே கால் வைக்கக் கூடாது. அது பாதுகாப்பானது இல்ல.
போட்டோக்ராஃபர்கள் சில துணிச்சலான காரியங்கள் செய்தாகணும்.
ஒரு நல்ல ஃபோட்டோ எடுக்க என் உயிரையும் குடுப்பேன்.
பரேட் அட்டென்ஷன்!
சார், ஜாப்பனீஸ் இம்பீரியல் ஆர்மி இந்தியன் நேஷனல் ஆர்மிக்கு
50 பசுக்களை பரிசளிக்க போகுது.
இது என்ன, மேஜர்?
சோதி-சான், ஜாப்பனீஸ் இம்பீரியல் ஆர்மி இந்தியபகுதிக்கு 50 பசுக்களை பரிசா தருது.
நோயாளிகளுக்கு பால் தருவதற்கு.
அது எனக்கு புரியுது.
ஆனா இவை பசுக்கள் இல்லை, மேஜர்.
இவை காளைகள்.
இதில் என்ன வித்தியாசம்?
வித்தியாசம், இவை ஆண்-பசுக்கள், ஆண்-பசுக்கள் பால் தராது.
கொஞ்சம் கூடவா?
இல்ல, மேஜர், ஒரு சொட்டு கூட தராது.
இப்போ நினைச்சா வினோதமா இருக்கு, ஆனா அப்போ,
ஜப்பானியரின் உணவில் பாலோ தயிரோ இருக்காது.
பால் தயிர் இல்லாம இருக்க முடியாத
இந்தியர்களை அவங்க சமாளிக்க வேண்டியதாச்சு.
இன்னொரு போட்டோ இருக்கு.
அப்புறம் இது என்ன?
இந்த போட்டோவை எடுக்கும்போது நீங்க இருந்தீங்களா?
உண்மையை சொல்லனும்னா...
நேதாஜியோட பேச்சை முதல் தடவை கேட்ட பின்னாடிதான்
என் உடலும் உயிரும் ஐஎன்ஏக்குன்னு தீர்மானம் செஞ்சேன்.
இந்த போட்டோ அவர் பேசின அன்னிக்கு எடுத்தது.
ஐஎன்ஏ தொடங்கி சில மாசங்களுக்கு அப்புறம்,
மோகன் சிங்கை பதவி நீக்கினாங்க,
ஏன்னா அவரால ஜாப்பனீஸோட ஒத்துழைக்க முடியல.
ஒரு தலைவன் இல்லாமல், ஐஎன்ஏ சரிய ஆரம்பிச்சுது.
ஒரு நாள், நேதாஜி வந்து சேர்ந்தார்.
நாம் வழியில் பசியையும், தாகத்தையும் சாவையும் எதிர்கொள்வோம்.
அன்னிக்கு, என் விதி என் கையில இருக்குன்னு முதல் தடவையா புரிஞ்சுது.
எவ்வளவு பேர் உயிரோடு திரும்புவோம் என்று சொல்ல முடியாது.
நான் புரட்சி செய்ய முடியும்.
முடிவில், நாம் நம்ம குறிக்கோளை அடைவோம்.
நான் வரலாற்றை மாத்த முடியும்னு புரிஞ்சது.
இந்தியா விடுதலை அடையும்.
அவரைப் போலவே.
சலோ தில்லி!
- சலோ தில்லி! - சலோ தில்லி!
பிரிட்டிஷ் சாம்ராஜ்யத்தின் மயானமான செங்கோட்டையில் அல்லது புராதன டெல்லியின்
செங்கோட்டையில் நமது பிழைத்திருக்கும் வீரர்கள் வெற்றி அணிவகுப்பு
நடத்தும் வரை நம் பணி முடிவு பெறாது.
மணி அடித்து விட்டது ஒவ்வொரு தேசபக்தி உள்ள இந்தியனும்
போர்க்களத்தை நோக்கி முன்னேற வேண்டும்.
சுதந்திரம் விரும்பும் இந்தியர்களின் ரத்தம் ஓட ஆரம்பித்த பின்தான்
இந்தியா விடுதலை அடையும்.
புரட்சி நீடூழி வாழ்க!
தி இந்தியன் நேஷனல் ஆர்மி நீடூழி வாழ்க!
நான் மாகாண அரசாங்கத்தின் சார்பாக
உங்களால் பணம், நகைகள் மேலும் எவற்றையெல்லாம் சுதந்திர
போராட்டத்துக்கு தர முடியுமோ அவற்றை உங்களிடம் கேட்டு இங்கு நிற்கிறேன்.
சலோ தில்லி!
சின்ன வயசுலேர்ந்து நீங்க நண்பர்கள்.
ஆமாம்.
இப்போ நீங்க ரெண்டு பேரும் கல்யாணம் பண்ணிக்கணும்.
அவளுக்கு உன்னை ரொம்ப பிடிக்கும்.
ஆமா, ஆன்ட்டி, நாங்க ரொம்ப நெருங்கின நண்பர்கள்தான்,
ஆனா நாங்க கல்யாணம் பத்தி பேசினதில்ல.
மாயா ஒரு சுதந்திரமான பெண். அவளை தடை செய்ய நான் விரும்பலை.
அப்போ அவகிட்டே பேசு, ஸ்ரீதர்.
எதுக்காக காத்திருக்கே?
இந்த போர் முடியற வரைக்கும் காத்திருப்பேன்.
எங்கே போயிருந்தே, மாயா?
ஸ்ரீதர் ராத்திரி சாப்பிட வருவான்னு உனக்கு தெரியுமே.
நான் கல்யாணி வீட்டில் இருந்தேன்.
நிஜத்தில், ஐஎன்ஏ பேரணி செஞ்சாங்க, அதனால் சாலைகளை மூடிட்டாங்க.
சரி, இப்போ சாப்பிட வா.
எனக்கு உடம்பு சரியில்லை.
என்ன ஆச்சு, மாயா? நான் உதவி செய்யவா?
இல்ல, இல்ல, ஒண்ணும் இல்ல.
எனக்கு ரொம்ப களைப்பா இருக்கு.
இன்னிக்கி நான் சீக்கிரம் தூங்கப் போறேன்.
- நிச்சயமாவா? - ஆமாம்.
குட் நைட்.
இந்த மாதிரி நாட்கள்ல மாயா தனியா வெளியே போகக் கூடாது.
அது பாதுகாப்பானது இல்ல.
நீ ரொம்ப கவலை படறே. அவ தன்னை பார்த்துப்பா.
என்ன நடந்தது?
ஐஎன்ஏ பற்றி உங்களை கேட்கறப்போ எல்லாம், மாயா பற்றி பேச ஆரம்பிக்கிறீங்க.
எனக்கு, ரெண்டும் ஒரே கதைதான்.
எந்த உலகில் மூழ்கியிருக்கே, நண்பா?
அர்ஷத், டேராடூனில் இருக்கும்
இந்தியன் மிலிட்டரி அகாடெமியின் செட்வோட் ஹாலின் முகப்பில்
என்ன எழுதியிருந்ததுன்னு உனக்கு நினைவிருக்கா?
"உன் நாட்டின் பாதுகாப்பு, மரியாதை, நலன் இவையே முதலிடம் பெற வேண்டும்,
எப்போதும் ஒவ்வொரு முறையும்."
"உன் நாட்டின் பாதுகாப்பு, மரியாதை, நலன்."
அந்த வரியை நாம் தினமும் படிச்சோம், அர்ஷத்.
ஒவ்வொரு நாளும்.
ஆனா இன்னிக்கு, இத்தனை வருஷம் கழிச்சு,
உன் நாடு, நம்ம நாடு, இந்தியா தான்,
இங்கிலாந்து இல்லைன்னு புரிஞ்சுகிட்டேன்.
நம்ம குருடன்களா இருந்தோமா, அர்ஷத்?
இல்ல நாம வெறும் முட்டாள்களா?